|
所在平台: Udemy |
课程主页: https://www.udemy.com/course/osmanli-turkcesi-ogrenmek-ister-misin/
课程评论：没有评论
**课程摘要：学习奥斯曼土耳其语 - 连接过去与未来的文化桥梁** 本课程“学习奥斯曼土耳其语，你愿意吗？”旨在强调掌握奥斯曼土耳其语的重要性。作为土耳其语言历史发展中的一个重要阶段，奥斯曼土耳其语是理解先辈们数百年历史文化成就的直接途径，是连接过去与未来的文化桥梁，也是民族和精神价值观的载体。 课程指出，绝大多数构成民族文化基础的著作均以奥斯曼土耳其语写成。然而，当代青少年却常常无法阅读祖辈留下的书籍、古老的契约、钱币上的文字或泉水碑上的铭文，也无法欣赏历史街区入口或大学校门上奥斯曼土耳其语的风格和内涵。先辈们留下的宝贵奥斯曼土耳其语作品，如今在思想和审美上对许多人来说如同陌生的游客，令人费解。 更令人遗憾的是，数以百万计的石印本著作和大量历史悠久、仍具权威性的手写珍贵文献，许多人甚至对其存在都一无所知，它们静静地躺在图书馆的角落，等待重见天日。作为统治世界长达七个世纪的民族的后裔，我们却只能依赖二手翻译来汲取祖先的文化积淀，而这些翻译往往不完整甚至有误。 课程提出疑问，为何我们不能像其他民族那样，让年轻一代能够轻松阅读和理解数千年前的文化遗产？我们为何不赋予自己的后代能力，让他们能够直接接触祖先的知识积累，从而在研究任何课题时都能拥有第一手的资料？ 拥有多维度的知识基础、不忘历史、并且尊敬长辈的年轻一代，难道不是我们对未来充满希望的保证吗？本课程正是为了唤醒这种传承的意识，赋予学习者解读自身文化根源的能力。
OSMANLI TÜRKÇESİ BİLMENİN ÖNEMİTürkçenin tarihî devirleri içinde bin yıllık bir geçmişi olan Osmanlı Türkçesi, atalarımızın yüzyıllar boyunca ortaya koydukları kültürel eserlere doğrudan ulaşmanın önemli bir yolu, geçmişle gelecek arasında kültürel bağlar kuran bir köprü, millî ve manevi değerlerimizin taşıyıcısıdır. Millî kültürümüzün temelini teşkil eden eserlerimizin hemen tamamı Osmanlıcadır. Hâlbuki yeni neslimiz, kim bilir hangi dedesinden kalma bir kitap veya eski bir tapu senedinin, bir paranın, bir çeşme kitabesinin üzerindeki yazıları okumaktan mahrumdur. Tarihî bir çarşı girişindeki ya da belki her gün altından geçtiği üniversite giriş kapısındaki Osmanlıca metnin gerek muhteva gerekse estetik zevkini yudumlamaktan uzaktır. Ecdadımızın Osmanlı Türkçesiyle bizlere armağan ettiği sayısız güzide eser, bugün fikrî ve estetik boyutta çoğumuza -maalesef- bir turiste olduğu kadar uzak, anlamsız ve yabancıdır. Değil mahiyetlerinden, varlıklarından dahi habersiz olduğumuz milyonlarca taş baskısı ya da birçoğu sahasında otorite olmuş ve hâlâ bu vasfını koruyan el yazması nadide eserlerimiz vardır. Bu kıymetli eserlerimiz ve milyonlarca arşiv belgemiz kütüphanelerin tozlu raflarından gün ışığına çıkarılacakları günü beklemektedir. Yedi asır cihana hükmetmiş bir milletin çocukları, önlerine konulan çevirilerin dışında atalarının bugüne kadarki kültür birikiminden istifade edememektedirler. Bu çevirilerin birçoğunun eksik ya da hatalı olması ise ayrı bir vakadır. Şu hâlde günümüz gençliğinin hissesine, birkaç bin sene önceki kültür mirasını rahatlıkla okuyup anlayabilen diğer milletlerin gençlerine imrenmek mi düşüyor? Neden biz de kendi çocuğumuza, araştırdığı her hangi bir mevzuda ecdadının birikimine birinci elden uzanabilme imkânını tanımayalım? Çok boyutlu bir altyapıya sahip ve tarihine yabancı kalmamış, büyüklerine sevgisini ve saygısını kaybetmemiş bir nesil, geleceğe daha ümitle bakmamızın bir teminatı değil midir?
